پزشک خود باشیم

یکشنبه 19 دی 1389

برونشیولیت‌

نویسنده: موسی نایینی   


برونشیولیت‌

bronchiolitis


    اطلاعات‌ اولیه‌
   توضیح‌ كلی‌
برونشیولیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ برونشیول‌ها (كوچكترین‌ شاخه‌های‌ درخت‌ تنفسی‌). برونشیول‌ها هوا را از لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ به‌ كیسه‌های‌ هوایی‌ میكروسكپی‌ در ریه‌ها انتقال‌ می‌دهند. تبادل‌ اكسیژن‌ با خون‌ در كیسه‌های‌ هوایی‌ انجام‌ می‌گیرد. برونشیولیت‌ عمدتاً در شیرخواران‌ و خردسالان‌ رخ‌ می‌دهد. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ برونشیولیت‌ ممكن‌ است‌ با استنشاق‌ اجسام‌ خارجی‌ به‌ درون‌ ریه‌ اشتباه‌ گرفته‌ شود.
    علایم‌ شایع‌
بروز مشكل‌ ناگهانی‌ در تنفس‌. البته‌ معمولاً قبل‌ از آن‌ یك‌ سرماخوردگی‌ و سرفه‌ خفیف‌ وجود داشته‌ است‌. خصوصیات‌ مشكل‌ ناگهانی‌ تنفسی‌ عبارتند از:
خس‌ خس‌ سینه‌
تنفس‌ تند و سطحی‌ (80-60 بار در دقیقه‌)
به‌ درون‌ كشیده‌ شدن‌ فضاهای‌ بین‌ دنده‌ای‌ و نیز شكم‌ (حركات‌ الاكلنگی‌)
تب‌ (گاهی‌)
كم‌ آبی‌ بدن‌
آبی‌ شدن‌ پوست‌ یا ناخن‌ها (در موارد شدید)
   علل‌
عفونت‌ ویروسی‌، معمولاً با ویروسی‌ تحت‌ عنوان‌ ویروس‌ سنسیشیال‌ تنفسی‌
بعضی‌ از خردسالان‌ پس‌ از هر سرماخوردگی‌ دچار برونشیولیت‌ می‌شوند.
برونشیولیت‌ مسری‌ است‌ و اغلب‌ همه‌گیر می‌شود.
   عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
وجود یك‌ بیماری‌ كه‌ مقاومت‌ را پایین‌ آورده‌ باشد، به‌ خصوص‌ عفونت‌ تنفسی‌
سابقه‌ خانوادگی‌ آلرژی‌
محیط‌ مهد كودك‌
مواجه‌ با یك‌ فرد بیمار
   پیشگیری‌
از دستگاه‌ بخور در اتاق‌ كودك‌ استفاده‌ نمایید. در مورد كودك‌ مستعد به‌ برونشیولیت‌، هر شب‌ از دستگاه‌ بخور به‌ هنگام‌ عفونت‌ تنفسی‌ و پس‌ از آن‌ استفاده‌ نمایید.
دقت‌ كنید كه‌ كودك‌ در چه‌ شرایطی‌ مستعد بروز برونشیولیت‌ است‌. مثلاً اگر بازی‌ در هوای‌ خنك‌ شب‌هنگام‌ باعث‌ حمله‌ كودك‌ می‌شود، از آن‌ اجتناب‌ كنید.
مواجهه‌ كودك‌ را با جمع‌ كمتر كنید، به‌ خصوص‌ جمع‌ بچه‌های‌ دیگر، تا به‌ این‌ ترتیب‌ احتمال‌ سرماخوردگی‌ و بروز برونشیولیت‌ كمتر شود.
   عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در عرض‌ 7 روز خوب‌ می‌شود. نتایج‌ بعضی‌ از مطالعات‌ نشاندهنده‌ این‌ است‌ كه‌ شیرخوارانی‌ كه‌ پیش‌ از 2 سالگی‌ 2 بار یا بیشتر دچار برونشیولیت‌ شده‌ باشند، با احتمال‌ بیشتری‌ دچار آلرژی‌ و آسم‌ خواهند شد.
    عوارض‌ احتمالی‌
ندرتاً آسیب‌ دایمی‌ به‌ ریه‌ها كه‌ منجر به‌ برونشیت‌ مزمن‌، روی‌ هم‌ خوابیدن‌ بخشی‌ كوچكی‌ از ریه‌، برونشكتازی‌، ذات‌الریه‌ مكرر، و ندرتاً بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌ می‌شود.
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
رطوبت‌ اتاق‌ كودك‌ را حد امكان‌ بالا نگاه‌ دارید، ترجیحاً با یك‌ دستگاه‌ بخور. دستگاه‌ را روزانه‌ تمیز كنید. اگر دستگاه‌ بخور ندارید، آب‌ سرد و گرم‌ را در حمام‌ باز كنید و پنجره‌ها و درها را ببندید، تا به‌ این‌ ترتیب‌ رطوب‌ هوا اتاق‌ زیاد شود. كودك‌ در این‌ اتاق‌ ، به‌ خصوص‌ قبل‌ از خواب‌، نگاه‌ دارید. اگر كودك‌ در شب‌ با خس‌ خس‌ سینه‌ یا تنگی‌ نفس‌ برمی‌خیزد، اكسیژن‌ درمانی‌ (در موارد شدید) انجام‌ دهید.
   داروها
آنتی‌بیوتیك‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌ باكتریای‌ ثانویه‌
داروهای‌ ضد ویروس‌ ممكن‌ است‌ در موارد شدید كمك‌كننده‌ باشند.
داروهای‌ گشادكننده‌ نایژه‌ نیز ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشند.
   فعالیت‌
كودك‌ را تا 48 ساعت‌ پس‌ از رفع‌ علایم‌ وادار به‌ استراحت‌ كنید. پس‌ از آن‌ كودك‌ می‌تواند تدریجاً فعالیت‌های‌ عادی‌ خود را از سر گیرد.
   رژیم‌ غذایی‌
مرتباً به‌ كودك‌ نوشیدنی‌های‌ صاف‌ بدهید مثل‌ آب‌، چای‌، نوشیدنی‌های‌ گازدار، لیموناد، سوپ‌ گوشت‌ رقیق‌ شده‌، آب‌ میوه‌ یا ژلاتین‌ رقیق‌ شده‌
    در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ برونشیولیت‌ را دارید.
- اگر علایم‌، علی‌رغم‌ درمان‌، در عرض‌ 4 ساعت‌ رو به‌ بهبودی‌ نگذاشته‌ است‌.
- اگر درجه‌ حرارت‌ (مقعدی‌) تا 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر افزایش‌ یابد. تنفس‌ مشكل‌تر می‌شود.
اگر سرفه‌ای‌ آغاز شود كه‌ با خلط‌ خونی‌ همراه‌ باشد.
- اگر پوست‌، لب‌ها یا ناخن‌ها به‌ رنگ‌ آبی‌ تیره‌ درآیند.
- اگر كودك‌ بی‌حال‌ و خواب‌آلوده‌ شود

یکشنبه 19 دی 1389

برونشیت‌ مزمن‌

نویسنده: موسی نایینی   

برونشیت‌ مزمن‌

bronchitis chronic

    اطلاعات‌ اولیه‌
    توضیح‌ كلی‌
برونشیت‌ مزمن‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ مزمن‌ و تخریب‌ لوله‌های‌ نایژه‌ای‌، با یا بدون‌ حضور عفونت‌ فعال‌. این‌ بیماری‌ به‌ طور شایع‌ با سیگار كشیدن‌ ارتباط‌ دارد.
   علایم‌ شایع‌
سرفه‌ مكرر، یا حمله‌ سرفه‌های‌ پشت‌ سر هم‌
تنگی‌ نفس‌
ضخیم‌ بودن‌ خلط‌ و مشكل‌ در تخلیه‌ آن‌ با سرفه‌. میزان‌ و تولید خلط‌ بسته‌ به‌ وجود یا عدم‌ وجود عفونت‌، متغیر است‌.
    علل‌
تحریك‌ یا عفونت‌ مكرر لوله‌های‌ نایژه‌ای‌، كه‌ موجب‌ می‌شود لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ ضخیم‌ شده‌، فضای‌ درون‌ آنها كه‌ محل‌ عبور هوا است‌ باریكتر شده‌، و خاصیت‌ ارتجاعی‌ آنها كاهش‌ یابد. مواد تحریك‌كننده‌ عبارتند از موارد آلرژی‌زا، آلودگی‌ هوا و دود سیگار
    عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
سیگار كشیدن‌ (بزرگترین‌ عامل‌ خطر)
هرگونه‌ بیماری‌ ریوی‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ مقاومت‌ شده‌ باشد.
سابقه‌ خانوادگی‌ بیماری‌ سل‌ یا سایر بیماری‌های‌ دستگاه‌ تنفسی‌
قرار گرفتن‌ در معرض‌ آلودگی‌ هوا
تغذیه‌ نامناسب‌
چاقی‌
زندگی‌ در خانوار یا محله‌ شلوغ‌
   پیشگیری‌
سیگار نكشید. سیگار كشیدن‌ مهمترین‌ عامل‌ خطری‌ است‌ كه‌ می‌توان‌ از آن‌ اجتناب‌ كرد.
از قرار گرفتن‌ در معرض‌ دودها یا بخارات‌ تحریك‌كننده‌ در محیط‌ خودداری‌ كنید.
در صورت‌ بروز عفونت‌ تنفسی‌، سریعاً به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ كنید.
   عواقب‌ مورد انتظار
برونشیت‌ مزمن‌ معمولاً با درمان‌ خوب‌ می‌شود، اگر سیگاری‌ نباشید و بیماری‌ مزمن‌ زمینه‌ساز مثل‌ نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌، برونشكتازی‌، یا بیماری‌ سل‌ نداشته‌ باشید.
اگر سیگاری‌ هستید و آن‌ را ترك‌ نكنید، یا مبتلا به‌ یك‌ بیماری‌ مزمن‌ زمینه‌ساز باشید، برونشیت‌ مزمن‌ معمولاً امید به‌ زندگی‌ را كاهش‌ می‌دهد.
    عوارض‌ احتمالی‌
ذات‌الریه‌ مكرر
بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریه‌، كه‌ علاج‌ناپذیر است‌. خصوصیات‌ آن‌ عبارتند از تنگی‌ نفس‌ مزمن‌، بنفش‌ شدن‌ لب‌ها و ناخن‌ها، و نهایتاً ضرورت‌ استفاده‌ از اكسیژن‌
   درمان
   اصول‌ كلی‌
- بسیاری‌ از بیماری‌های‌ ریوی‌ و قلبی‌ علایمی‌ مشابه‌ با علایم‌ برونشیت‌ مزمن‌ دارند. با كمك‌ آزمایشات‌ تشخیصی‌ می‌توان‌ این‌ بیماری‌ها را رد كرد و به‌ تشخیص‌ رسید.
- با درمان‌، بیماری‌ خوب‌ نمی‌شود، اما علایم‌ بیماری‌ تخفیف‌ یافته‌ و از بروز عوارض‌ جلوگیری‌ می‌شود.
- سیگار كشیدن‌ را ترك‌ كنید.
- اگر در جایی‌ زندگی‌ یا كار می‌كنید كه‌ آلودگی‌ هوا شدید است‌، حتی‌المقدور از آن‌ اجتناب‌ كنید یا آلودگی‌ آن‌ را كاهش‌ دهید. به‌ فكر تغییر شغل‌ و نصب‌ سیستم‌ تهویه‌ مطبوع‌ فیلتردار و با قابلیت‌ كنترل‌ رطوبت‌ در منزل‌ خود باشید.
- از قرار گرفتن‌ در معرض‌ تغییرات‌ دمایی‌ ناگهانی‌ یا هوای‌ سرد و مرطوب‌ خودداری‌ كنید.
- اگر كارهایی‌ مثل‌ فریاد زدن‌، بلند خندیدن‌، گریه‌ كردن‌، و فعالیت‌ بدنی‌ باعث‌ بروز حملات‌ سرفه‌ شوند، از آنها خودداری‌ كنید.
- روش‌ تخلیه‌ نایژه‌ و تنفس‌ عمیق‌ را یاد بگیرید و اجرا كنید.
- زیر پایه‌های‌ جلویی‌ تخت‌ را در حدود 5/12 سانتی‌متر بالا آورید.
   داروها
از داروهای‌ ضد سرفه‌ استفاده‌ نكنید؛ این‌ داروها باعث‌ بدتر شدن‌ برونشیت‌ مزمن‌ می‌شوند.
آنتی‌بیوتیك‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌ مزمن‌ یا مكرر
اكسپكتورانت‌ها برای‌ نرم‌ و رقیق‌ كردن‌ ترشحات‌
داروهای‌ گشادكننده‌ نایژه‌ برای‌ باز كردن‌ لوله‌های‌ نایژه‌ای‌
امكان‌ دارد برحسب‌ مورد، داروهایی‌ برای‌ درمان‌ افسردگی‌ یا اضطراب‌ شدید تجویز شوند.
   فعالیت‌
هیچ‌ گونه‌ محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. مصرف‌ مایعات‌ را به‌ 10-8 لیوان‌ آب‌ در روز افزایش‌ دهید تا ترشحات‌ ریوی‌ رقیق‌تر شوند.
   رژیم غذایی
رژیم غذایی هیچ محدودیتی ندارد. جهت حفظ ضخامت ترشحات ریه روزانه 8 تا 10 لیوان آب نبوشید.
    در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خو مراجعه‌ نمایید
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ برونشیت‌ مزمن‌ را دارید.
- اگر تب‌ یا استفراغ‌ رخ‌ دهد.
- اگر در خلط‌ خون‌ ظاهر شود.
- اگر درد سینه‌ افزایش‌ یابد.
- اگر تنگی‌ نفس‌ حتی‌ در حالت‌ استراحت‌ یا هنگامی‌ كه‌ سرفه‌ نمی‌كنید، وجود داشته‌ باشد.
- اگر خلط‌ علی‌رغم‌ تلاش‌ برای‌ رقیق‌ كردن‌ آن‌ ضخیم‌تر شود

یکشنبه 19 دی 1389

برونشیت‌ حاد

نویسنده: موسی نایینی   


برونشیت‌ حاد

bronchitis acute

   اطلاعات‌ اولیه‌
   توضیح‌ كلی‌
برونشیت‌ حاد عبارت‌ است‌ از التهاب‌ راه‌های‌ هوایی‌ (نای‌؛ نایژه‌ها؛ برونشیول‌ها) ریه‌. برونشیت‌ حاد شروعی‌ ناگهانی‌ دارد و برای‌ مدت‌ كوتاهی‌ باقی‌ می‌ماند. این‌ در حالی‌ است‌ كه‌ برونشیت‌ مزمن‌ سال‌ها باقی‌ می‌ماند و طی‌ سال‌ها عود آن‌ ادامه‌ دارد.
  علایم‌ شایع‌
سرفه‌ای‌ كه‌ در ابتدا بدون‌ خلط‌ یا همراه‌ با خلط‌ ناچیز است‌، اما بعد از آن‌ خلط‌دار می‌شوند.
. تب‌ خفیف‌ (معمولاً كمتر از 3/38 درجه‌ سانتیگراد.
. احساس‌ سوزش‌ در قفسه‌ سینه‌ یا احساس‌ فشار پشت‌ جناغ‌
. خس‌ خس‌ سینه‌ یا مشكل‌ و ناراحتی‌ در تنفس‌ (گاهی‌)
  علل‌
عفونت‌ توسط‌ یكی‌ از ویروس‌های‌ تنفسی‌. اغلب‌ موارد برونشیت‌ حاد به‌ دنبال‌ حضور ویروس‌ سرماخوردگی‌ در بینی‌ و گلو و گسترش‌ بیماری‌ به‌ مجاری‌ هوایی‌ رخ‌ می‌دهد. بروز یك‌ عفونت‌ باكتریایی‌ ثانویه‌ در زمینه‌ عفونت‌ ویروسی‌ امری‌ شایع‌ است‌.
التهاب‌ ریه‌ ناشی‌ از استنشاق‌ هوایی‌ كه‌ حاوی‌ مواد تحریك‌كننده‌ است‌، مثلاً دودها یا بخارات‌ شیمیایی‌ (آمونیاك‌)، دودها یا بخارات‌ اسیدی‌، گرد و غبار، یا دود سیگار
  عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریه‌
سیگار كشیدن‌
هوای‌ سرد و مرطوب‌
تغذیه‌ نامناسب‌
وجود یك‌ بیماری‌ اخیر كه‌ مقاومت‌ را كاهش‌ داده‌ باشد
زندگی‌ در هوای‌ با آلودگی‌ زیاد
در افراد مسن‌ و نیز خردسالان‌
  پیشگیری‌
از تماس‌ نزدیك‌ با افرادی‌ كه‌ برونشیت‌ دارند خودداری‌ كنید.
سیگار نكشید.
اگر با مواد شیمیایی‌، گرد و غبار، یا سایر مواد تحریك‌كننده‌ ریه‌ سروكار دارید، از ماسك‌ مناسب‌ استفاده‌ كنید.
   عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در عرض‌ یك‌ هفته‌ خوب‌ می‌شود. موارد عارضه‌دار معمولاً در عرض‌ دو هفته‌ با دارو خوب‌ می‌شوند.
  عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌ باكتریایی‌ ریه‌ (انواع‌ ذات‌الریه‌)
برونشیت‌ مزمن‌ ناشی‌ از تكرار برونشیت‌ حاد
امكان‌ دارد سرفه‌ تا چندین‌ هفته‌ پس‌ از بهبود اولیه‌ باقی‌ بماند.
جمع‌ شدن‌ مایع‌ در فضای‌ جنب‌ (فضای‌ دو ریه‌) (ناشی‌ از التهاب‌ پرده‌ جنب‌ [ پرده‌ پوشاننده‌ ریه‌ ]) (به‌ ندرت‌)
   درمان‌
  اصول‌ كلی‌
تشخیص‌ معمولاً بر اساس‌ علایم‌ داده‌ می‌شود، اما امكان‌ دارد كشت‌ خلط‌ نیز برای‌ بررسی‌ عفونت‌ باكتریایی‌ انجام‌ شود.
درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد، مگر اینكه‌ علایم‌ عفونت‌ باكتریایی‌ ثانویه‌ نیز وجود داشته‌ باشد: خلط‌ سبز رنگ‌، تب‌ بالای‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بدتر شدن‌ علایم‌ اولیه‌
اگر سیگاری‌ هستید، حداقل‌ به‌ هنگام‌ بیماری‌ سیگار نكشید. سیگار كشیدن‌ به‌ هنگام‌ بیماری‌ باعث‌ تأخیر در بهبودی‌ و افزایش‌ احتمال‌ بروز عوارض‌ می‌شود.
رطوبت‌ هوا را افزایش‌ دهید؛ مرتب‌ حمام‌ آب‌ گرم‌ بگیرید؛ در كنار تخت‌ خود یك‌ دستگاه‌ بخور بگذارید. دستگاه‌ بخور را هر روز تمیز كنید.
  داروها
برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌ می‌توانید از استامینوفن‌ برای‌ كاهش‌ تب‌، و داروهای‌ ضد سرفه‌ استفاده‌ كنید. از داروهای‌ ضد سرفه‌ تنها زمانی‌ استفاده‌ كنید كه‌ سرفه‌ بدون‌ خلط‌ باشد. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ متوقف‌ كردن‌ سرفه‌ به‌ طور كامل‌ می‌تواند خطرناك‌ باشد، زیرا این‌ كار موجب‌ تجمع‌ ترشحات‌ مخاطی‌ و مواد تحریك‌كننده‌ در لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ می‌شود. با گیر افتادن‌ این‌ ترشحات‌ احتمال‌ بروز ذات‌الریه‌ افزایش‌، و تبادل‌ اكسیژن‌ در ریه‌ها كاهش‌ می‌یابد.
سایر داروهای‌ احتمالی‌ عبارتند از: آنتی‌بیوتیك‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌های‌ باكتریایی‌؛ و اكسپكتورانت‌ها برای‌ نرم‌ و رقیق‌ كردن‌ ترشحات‌ مخاطی‌ تا آنها را راحت‌تر بتوان‌ تخلیه‌ كرد.
   فعالیت‌
تا زمانی‌ كه‌ درجه‌ حرارت‌ بدنتان‌ به‌ حد طبیعی‌ بازنگشته‌ در رختخواب‌ استراحت‌ كنید. سپس‌ با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علایم‌، فعالیت‌های‌ عادر خود را به‌ تدریج‌ از سر گیرید.
   رژیم‌ غذایی‌
هیچ‌ رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. روزانه‌ حداقل‌ 10-8 لیوان‌ آب‌ بنوشید. با این‌ كار ترشحات‌ مخاطی‌ نرم‌ و رقیق‌ می‌شوند و آنها را راحت‌تر می‌توان‌ با سرفه‌ خارج‌ كرد.
   در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ علایم‌ برونشیت‌ دارید.
اگر یكی‌ از مشكلات‌ زیر به‌ هنگام‌ بیماری‌ بروز می‌كند:
ـ تب‌ بالا و لرز
ـ درد سینه‌
ـ خلط‌ ضخیم‌ شده‌، تغییر رنگ‌ داده‌، یا دارای‌ رگه‌های‌ خونی‌
ـ تنگی‌ نفس‌، حتی‌ به‌ هنگام‌ استراحت‌
ـ استفراغ‌

دوشنبه 13 دی 1389

برونشكتازی‌

نویسنده: موسی نایینی   

برونشكتازی‌

bronchiectasis

    اطلاعات‌ اولیه‌
    توضیح‌ كلی‌
برونشكتازی‌ عبارت‌ است‌ از یك‌ نوع‌ بیماری‌ ریوی‌ كه‌ در آن‌ لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ به‌ طور مزمن‌ بسته‌ و ترشحات‌ ضخیم‌ در آنها جمع‌ می‌شود. عفونت‌ ثانویه‌ به‌ این‌ بیماری‌ به‌ دفعات‌ رخ‌ می‌دهد. این‌ بیماری‌ مسری‌ نیست‌ مگر اینكه‌ بیماری‌ سل‌ نیز همراه‌ آن‌ وجود داشته‌ باشد.
    علایم‌ شایع‌
سرفه‌ مكرر همراه‌ با خلط‌ بد بو، سبز یا زرد (گاهی‌ رگه‌های‌ خون‌ نیز در خلط‌ دیده‌ می‌شود).
عفونت‌ مكرر ریه‌
تنگی‌ نفس‌؛ نفس‌ بدبو
احساس‌ ناخوشی‌ عمومی‌
خستگی‌ مكرر
كم‌خونی‌ (شایع‌ است‌)
    علل‌
آسیب‌ به‌ لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ كوچك‌. این‌ آسیب‌ ممكن‌ است‌ در عرض‌ چند سال‌ به‌ وجود آمده‌ و توسعه‌ یابد. علل‌ شایع‌ آسیب‌ عبارتند از:
سیگار كشیدن‌
عفونت‌های‌ ریوی‌ مكرر
برونشیت‌ مزمن‌
آلرژی‌ها؛ دود یا گرد و غبار
استنشاق‌ یك‌ جسم‌ خارجی‌
بیماری‌ سل‌؛ سرطان‌ یا آبسه‌ ریه‌
عفونت‌ قارچی‌
    عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
سیگار كشیدن‌
تغذیه‌ نامناسب‌
چاقی‌
سابقه‌ خانوادگی‌ بیماری‌ سل‌
خستگی‌ یا كار زیاد
قرار گرفتن‌ در معرض‌ مواد آلرژی‌زا
هوای‌ سرد و مرطوب‌
    پیشگیری‌
هیچگاه‌ سیگار نكشید.
در صورت‌ بروز عفونت‌ ریوی‌ حتماً به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنید.
حتی‌المقدور از عوامل‌ خطر دوری‌ كنید.
واكسن‌ آنفلوآنزا و ذات‌الریه‌ تزریق‌ كنید.
   عواقب‌ مورد انتظار
اغلب‌ بیماران‌ با درمان‌ می‌توانند زندگی‌ تقریباً طبیعی‌ و بدون‌ ناتوانی‌ و معلولیت‌ عمده‌ داشته‌ باشند.
    عوارض‌ احتمالی‌
بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریه‌
ذات‌الریه‌ مكرر
تخریب‌ بافت‌ ریه‌
    درمان‌
   اصول‌ كلی‌
- آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشند: عكسبرداری‌ از ریه‌ها، عكس‌برداری‌ از نایژه‌ها، كشت‌ خلط‌، برونكوسكپی‌ (دیدن‌ نایژه‌ها از داخل‌ توسط‌ یك‌ لوله‌ كه‌ سر آن‌ منبع‌ نور و دوربین‌ نصب‌ شده‌ است‌).
- هیچگاه‌ سیگار نكشید.
- روش‌ تخلیه‌ ترشحات‌ و خلط‌ را با استفاده‌ از تغییر وضعیت‌ بدن‌ فرا بگیرید و این‌ كار را روزانه‌ دو بار انجام‌ دهید.
- زیر پایه‌های‌ جلویی‌ تخت‌ را 5/12-5/7 سانتیمتر بالا بیاورید تا ترشحات‌ مخاطی‌ در لوب‌های‌ تحتانی‌ ریه‌ها جمع‌ نشوند.
- اگر در محل‌ كار شما آلودگی‌ هوا شدید است‌، حتی‌الامكان‌ سعی‌ كنید كه‌ كمتر در معرض‌ این‌ هوا قرار گیرید، و اگر لازم‌ بود، شغل‌ خود را عوض‌ كنید.
- در خانه‌ سیستم‌ تهویه‌ مطبوع‌ فیلتردار و با كنترل‌ رطوبت‌ نصب‌ كنید.
- اگر كارهایی‌ چون‌ فریاد زدن‌، خندیدن‌ با صدای‌ بلند، گریه‌ كردن‌، فعالیت‌ شدید، یا تغییرات‌ ناگهانی‌ دمای‌ محیط‌ موجب‌ بروز حملات‌ سرفه‌ شوند، از آنها اجتناب‌ كنید.
- بهداشت‌ دندان‌ و دهان‌ را دقیقاً رعایت‌ كنید.
- اگر سابقه‌ آلرژی‌ دارید، سعی‌ كنید در معرض‌ موارد آلرژی‌زا قرار نگیرید.
- عمل‌ جراحی‌ برای‌ درآوردن‌ نواحی‌ آسیب‌ دیده‌ مجزا در ریه‌ (به‌ ندرت‌)
   داروها
آنتی‌بیوتیك‌ برای‌ ده‌ روز ماهانه‌، در صورتی‌ كه‌ عفونت‌ باكتریایی‌ باعث‌ برونشكتازی‌ شده‌ باشد، یا موجب‌ بروز ذات‌الریه‌ یا برونشیت‌ حاد شده‌ باشد.
داروهای‌ گشادكننده‌ نایژه‌ برای‌ گشاد كردن‌ راه‌های‌ هوایی‌
اكسپكتورانت‌ برای‌ رقیق‌ و نرم‌ كردن‌ ترشحات‌
   فعالیت‌
تا حد امكان‌ فعالیت‌ خود را حفظ‌ كنید.
    رژیم‌ غذایی‌
مایعات‌ بیشتر بنوشید. روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید. این‌ كار موجب‌ رقیق‌ شدن‌ ترشحات‌ و آسان‌تر شدن‌ تخلیه‌ آنها با سرفه‌ می‌شود.
    در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ برونشكتازی‌ را دارید.
اگر پس‌ از تشخیص‌، دچار علایم‌ عفونت‌ ریوی‌ یا برونشیت‌ شده‌اید. این علائم شامل:
-اگر شما دچار تب شده اید.‌
- اگر خلط‌ خونی‌؛ خلط‌ علی‌رغم‌ درمان‌ ضخیم‌تر شود؛ یا با تخلیه‌ وضعیتی‌، رنگ‌، مقدار، یا خصوصیات‌ خلط‌ تغییر یابد.
- اگر درد سینه‌ افزایش‌ یابد.
-

بثورات‌ ناشی‌ از بستن‌ پوشك

Diaper rash

   شرح بیماری
بثورات‌ ناشی‌ از بستن‌ پوشك‌ عبارت‌ است‌ از یك‌ نوع‌ درماتیت‌ تماسی‌ كه‌ در آن‌ پوست‌ ناحیه‌ پوشك‌ دچار تحریك‌ می‌شود. پوست‌ نواحی‌ اندام‌ تناسلی‌، مقعد، و شكم‌ كه‌ پوشك‌ آنها را می‌پوشاند متأثر می‌شود. همچنین‌ امكان‌ دارد در بزرگسالانی‌ كه‌ بی‌اختیاری‌ ادرار دارد و پوشك‌های‌ یك‌ بار مصرف‌ مخصوص‌ بزرگسالان‌ را به‌ تن‌ می‌كنند نیز دیده‌ شود.
    علایم‌ شایع‌
پوست‌ مرطوب‌، دردناك‌، قرمز، جوش‌دار، و گاهی‌ خارش‌دار در نواحی‌ پوشك‌. پوست‌ ممكن‌ است‌ ترك‌ خورده‌ یا دچار شقاق‌ (زخم‌) شود.
در شیرخواران‌ پسر، امكان‌ دارد یك‌ ناحیه‌ قرمز، زخمی‌، و گاهی‌ خون‌آلود دراطراف‌ نوك‌ آلت‌ تناسلی‌ ظاهر شود.
    علل‌
بثور ناشی‌ از بستن‌ پوشك‌ در اثر تحریك‌ پوست‌ ناشی‌ از مواد موجود در ادرار یا مدفوع‌ ایجاد می‌شود.
    عوامل تشدید كننده بیماری
عوض‌ كردن‌ دیر به‌ دیر پوشك‌
اصطكاك‌ ناشی‌ از پوشك‌های‌ زبر
شستن‌ ناكافی‌ پوشك‌
سابقه‌ خانوادگی‌ آلرژی‌ پوستی‌
آب‌ و هوای‌ گرم‌ و مرطوب‌
   پیشگیری‌
پوشك‌ را مرتباً عوض‌ كنید.
پوشك‌ را تمیز نگاه‌ دارید. پس‌ از شستن‌ پوشك‌، آن‌ را دوبار آب‌ كشید تا مواد پاك‌كننده‌ و سایر مواد شیمیایی‌ از آن‌ شسته‌ و پاك‌ شوند.
بعد از باز كردن‌ پوشك‌ و تمیز كردن‌ بچه‌ و پوشك‌، 30-10 دقیقه‌ صبر كنید و سپس‌ پوشك‌ را ببندید تا به‌ این‌ ترتیب‌ نواحی‌ یاد شده‌ مدتی‌ در معرض‌ هوای‌ آزاد قرار داشته‌ باشند.
   عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ خوب‌ می‌شود. البته‌ عود آن‌ نیز شایع‌ است‌.
    عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌ باكتریایی‌ ثانویه‌ در ناحیه‌ بثور
    درمان
    اصول‌ كلی‌
- تا آنجا كه‌ می‌توانید نواحی‌ یاد شده‌ را در معرض‌ هوای‌ آزاد قرار دهید.
- اگر بثور گسترده‌ باشد، پوشك‌ را مرتباً عوض‌ كنید حتی‌ در شب‌.
- برای‌ شستن‌ ناحیه‌ بثور از صابون‌ یا اسیدبوریك‌ استفاده‌ نكنید. در عوض‌ از پنبه‌ آغشته‌ به‌ روغن‌ معدنی‌ استفاده‌ كنید.
- مصرف‌ لوسیون‌، پودر، پماد با پایه‌ لانولین‌، یا روغن‌ بچه‌ را متوقف‌ كنید مگر توسط‌ پزشك‌ تجویز شده‌ باشد.
- مقادیر كمی‌ از وازلین‌، پماد با پایه‌ لانولین‌، یا پماد اكسید روی‌ را به‌ هنگام‌ بروز اولین‌ علایم‌ بثور پوشك‌ و پس‌ از آن‌ روزانه‌ 3-2 بار روی‌ ناحیه‌ بمالید.
- برای‌ شستن‌ پوشك‌های‌ پارچه‌ای‌ از آب‌ جوش‌ یا ماده‌ ضدعفونی‌ كننده‌ مخصوص‌ این‌ كار استفاده‌ كنید. از مصرف‌ نرم‌كننده‌های‌ پارچه‌ خودداری‌ كنید زیرا این‌ موارد ممكن‌ است‌ باعث‌ بروز بثور شوند. دو قاشق‌ غذاخوردی‌ سركه‌ را به‌ آبی‌ كه‌ برای‌ آخرین‌بار پوشك‌ را با آن‌ می‌شویید اضافه‌ كنید.
    داروها
استفاده‌ از پمادها یا كرم‌های‌ ضدالتهاب‌ حاوی‌ دارو مثل‌ هیدروكورتیزون‌، نیستاتین‌، یا میكونازول‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ كمك‌ به‌ بهبود بثورت‌ شود.
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.
   رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. از دادن‌ غذاهایی‌ كه‌ موجب‌ اسهال‌ می‌شوند به‌ كودك‌ خودداری‌ كنید.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر با درمان‌ در منزل‌، بثور در عرض‌ یك‌ هفته‌ ناپدید نشود.
اگر یكی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
ـ تب‌
ـ بروز جوش‌های‌ چركی‌ در ناحیه‌ بثور
ـ ضعیف‌ شدن‌ جریان‌ ادرار در شیرخوار پسر
ـ اطراف‌ سوراخ‌ تناسلی‌ شیرخوار دختر به‌ هم‌ بچسبد
- اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

 

بالانیت‌ (التهاب‌ سر آلت‌ تناسلی‌ مرد)

   شرح بیماری
بالانیت‌ (التهاب‌ سر آلت‌ تناسلی‌ مرد) عبارت‌ است‌ از التهاب‌ سر آلت‌ تناسلی‌ مرد و گاهی‌ پوست‌ پوشاننده‌ آن‌ (در كسانی‌ كه‌ ختنه‌ نشده‌اند). در كسانی‌ كه‌ ختنه‌ نشده‌اند، پوست‌ پوشاننده‌ به‌ علت‌ التهاب‌ قابلیت‌ جابجایی‌ ندارد.
   علایم‌ شایع‌
درد، قرمزی‌، خارش‌ و تورم‌ در ناحیه‌ مزبور
التهاب‌ پوست‌ پوشاننده‌
بزرگ‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌ در ناحیه‌ كشاله‌ ران‌
تب‌ و لرز (نادر)
ترشح‌ از نوك‌ آلت‌ (نادر)
سوزش‌ ادرار (نادر)
   علل‌
عفونت‌ ناشی‌ از باكتری‌ها ( بورلیا ونسانتی‌ ، استرپتوكك‌ها) یا قارچ‌ ( كاندیدا آلبیكانس‌ )
آلرژی‌ به‌ مواد شیمیایی‌ موجود در لباس‌ زیر، كرم‌ ضدبارداری‌، یا لاتكس‌ كاندوم‌
واكنش‌ به‌ بعضی‌ داروها
فشارآوردن‌ پوست‌ پوشاننده‌ به‌ سر آلت‌
   عوامل تشدید كننده بیماری
بهداشت‌ نامناسب‌
ضربه‌ یا آسیب‌ خفیف‌ به‌ پوست‌ پوشاننده‌ یا خود آلت‌
ختنه‌ نشدن‌
دیابت‌ شیرین‌ (مرض‌ قند)
عفونت‌ مجرای‌ تناسلی‌ شریك‌ جنسی‌ با قارچ‌ (كاندیدا)
   پیشگیری‌
ختنه‌ كردن‌ شیرخوار
شستن‌ ناحیه‌ با آب‌ و صابون‌، به‌ خصوص‌ پس‌ از نزدیك‌
از تماس‌ با مواد آلرژی‌زا خودداری‌ كنید.
استفاده‌ از كاندوم‌
   عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌، معمولاً در عرض‌ یك‌ تا دو هفته‌ خوب‌ می‌شود.
   عوارض‌ احتمالی‌
زخم‌ شدن‌ آلت‌
گسترش‌ عفونت‌ به‌ لایه‌های‌ عمقی‌تر پوست‌ آلت‌
عفونت‌ مجاری‌ ادراری‌
   درمان‌
   اصولی‌ كلی‌
شاید كشت‌ از ترشح‌ موجود در ناحیه‌ عفونی‌ شده‌ توصیه‌ شود.
برای‌ تخفیف‌ درد از آب‌ گرم‌ استفاده‌ نمایید.
در صورت‌ عود التهاب‌ به‌ دفعات‌ یا تشكیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌، جراحی‌ برای‌ ختنه‌ انجام‌ خواهد شد.
   داروها
كرم‌ استرویید برای‌ كنترل‌ تورم‌
آنتی‌بیوتیك‌ مالیدنی‌ یا خوراكی‌ برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌
آسپیرین‌ یا استامینوفن‌ برای‌ رفع‌ درد و تب‌ خفیف‌
   فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
استراحت‌ در رختخواب‌ در صورت‌ وجود تب‌
خودداری‌ از نزدیكی‌، به‌ هنگام‌ درمان‌
پس‌ از بهبود عفونت‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را از سر گیرید.
   رژیم‌ غذایی‌
هیچ‌ رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ بالانیت‌ را دارید.
اگر علی‌رغم‌ درمان‌، علایم‌ در عرض‌ 3 روز رو به‌ بهبود نگذاشته‌ باشند.
بالانیت‌ امكان‌ دارد عود كند. ختنه‌ را مدنظر قرار دهید.

سه شنبه 7 دی 1389

تومور ویلمز - wilms tumor

نویسنده: موسی نایینی   


تومور ویلمز 

wilms tumor

    اطلاعات‌ اولیه‌
    توضیح‌ كلی‌
تومور ویلمز عبارت‌ است‌ از یك‌ تومور بدخیم‌ و مختلط‌ (حاوی‌ چند نوع‌ سلول‌) كلیه‌ كه‌ به‌ طور اولیه‌ در كودكان‌ (90% موارد تنها یك‌ كلیه‌ را درگیر می‌كند) رخ‌ می‌دهد. معمولاً كودكان‌ زیر 7 سال‌ را مبتلا می‌كند و حداكثر بروز آن‌ بین‌ 4-3 سالگی‌ است‌. در موارد نادری‌ تا بزرگسالی‌ ظهور نمی‌كند.
   علایم‌ شایع‌
بزرگی‌ شكم‌. به‌ آسانی‌ می‌توان‌ یك‌ تومور بزرگ‌، سفت‌ و صاف‌ را در جدار شكم‌ لمس‌ كرد.
فشار خون‌ بالا
خون‌ در ادرار (ادرار ممكن‌ است‌ كدر به‌ نظر برسد).
درد شكم‌ (گاهی‌)
استفراغ‌ مكرر
تب‌
كاهش‌ وزن‌
   علل‌
ناشناخته‌
   عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
عوامل‌ ژنتیك‌. تومور ویلمز در كودكان‌ دچار سایر اختلالات‌ مادرزادی‌ شایع‌تر است‌.
   پیشگیری‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.
   عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ آن‌ دورنمای‌ آن‌ بهتر از بیشتر تومورهای‌ بدخیم‌ كودكان‌ است‌. در بیشتر موارد، تومور ویلمز با جراحی‌، پرتو درمانی‌ و داروهای‌ ضدسرطان‌ قابل‌ علاج‌ است‌. اگر تومور قبل‌ از گسترش‌ یافتن‌، تشخیص‌ داده‌ شود، میزان‌ بقای‌ 5 ساله‌، 90% خواهد بود.
    عوارض‌ احتمالی‌
نارسایی‌ كلیه‌
گسترش‌ تومور به‌ ریه‌ها، استخوان‌ها، كبد یا مغز در صورت‌ عدم‌ درمان‌
واكنش‌ مضر از جمله‌ ریزش‌ مو در اثر پرتو درمانی‌ و داروهای‌ ضد سرطان‌
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ سونوگرافی‌، اوروگرافی‌، آرتریوگرافی‌، سونوگرافی‌ از ورید اجوف‌، پیلوگرافی‌ پس‌گرا، سی‌تی‌اسكن‌ و رادیوگرافی‌ باشند.
جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ تومور و كلیة‌ مبتلا و در صورت‌ گسترش‌ تومور بافت‌ مجاور
پرتو درمانی‌ و داروهای‌ ضد سرطان‌
   داروها
داروهای‌ ضدسرطان‌
داروهای‌ ضدتهوع‌
مسكن‌ها
آنتی‌ بیوتیك‌ها در صورت‌ رخ‌ دادن‌ عفونت‌ در طول‌ درمان‌ با داروهای‌ ضد سرطان‌
ملین‌ها برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌ به‌ دنبال‌ جراحی‌
   فعالیت‌
محدودیتی‌ وجود ندارد. كودك‌ می‌تواند در حد توان‌ خود فعال‌ باشد.
    رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر كودك‌ شما علایم‌ تومور ویلمز را داشته‌ باشد.
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زیر رخ‌ دهند: ـ استفراغ‌، درد شكم‌ یا یبوست‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ تورم‌ پا یا مچ‌ پا
اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجاد كنند. خارش‌ زمستانی‌ (اگزمای‌ خشك‌

 

تومور طناب‌ نخاعی‌

spinal cord tumor

   شرح بیماری
تومور طناب‌ نخاعی‌ عبارت‌ است‌ از رشدی‌ غیرطبیعی‌ كه‌ طناب‌ نخاعی‌ با ریشه‌های‌ عصبی‌ آن‌ را تحت‌ فشار قرار می‌دهد. این‌ رشد ممكن‌ است‌ خوش‌خیم‌ یا بدخیم‌ باشد ولی‌ یك‌ تومور غیربدخیم‌ در صورتی‌ كه‌ به‌ طور مناسبی‌ درمان‌ نشود، ممكن‌ است‌ به‌ اندازه‌ یك‌ تومور بدخیم‌، ناتوان‌كننده‌ باشد
    علایم‌ شایع‌
ضعف‌ پیشرونده‌ كرختی‌ و تحلیل‌ عضلاتی‌ كه‌ عصب‌ آنها از ناحیه‌ آسیب‌ دیده‌ طناب‌ نخاعی‌ منشأ می‌گیرد.
مشكل‌ شدن‌ ادرار كردن‌ و حركات‌ روده‌، بی‌اختیاری‌
درد مزمن‌ پشت‌
    علل‌
تومورهایی‌ كه‌ از خود طناب‌ نخاعی‌ منشأ می‌گیرند (تومورهای‌ اولیه‌) به‌ ویژه‌ در كودكان‌ و افراد مسن‌، نادر هستند و علت‌ آنها ناشناخته‌ است‌.
تومور طناب‌ نخاعی‌ معمولاً ناشی‌ از سرطانی‌ است‌ كه‌ از بخشی‌ دیگر از بدن‌، مثل‌ ریه‌، پستان‌، لوله‌ گوارش‌، پروستات‌، كلیه‌، تیرویید یا دستگاه‌ لنفاوی‌ گسترش‌ یافته‌ است‌.
   عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
سرطان‌ در هر قسمتی‌ از بدن‌ كه‌ در بالا ذكر شد.
   پیشگیری‌
از آنجا كه‌ تومورهای‌ طناب‌ نخاعی‌ بیشتر از گسترش‌ سرطان‌ ناشی‌ می‌شوند، مراقب‌ علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ در سایر اعضا باشید.
سیگار نكشید.
برای‌ كاهش‌ احتمال‌ سرطان‌ دستگاه‌ گوارش‌ یك‌ رژیم‌ غذایی‌ پرفیبر میل‌ كنید.
مراقبت‌ بزرگی‌ غده‌ تیرویید باشید.
در مورد مردان‌ بالای‌ 45 سال‌، همراه‌ با معاینه‌ فیزیكی‌ سالانه‌، معاینه‌ پروستات‌ را نیز درخواست‌ كنید.
در مورد زنان‌، معاینه‌ پستان‌ توسط‌ خود شخص‌ را انجام‌ دهید.
   عواقب‌ مورد انتظار
موفقیت‌ درمان‌ وابسته‌ به‌ نوع‌، اندازه‌ و محل‌ رشد تومور است‌.
جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ استخوان‌ اطراف‌ طناب‌ می‌تواند فشار وارد بر اعصاب‌ نخاعی‌ و مسیرهای‌ عصبی‌ را برطرف‌ كند. این‌ عمل‌ معمولاً درد و سایر علائم‌ را سریعاً تسكین‌ می‌دهد ولی‌ ممكن‌ است‌ به‌ كاركردهای‌ حركتی‌ آسیب‌ بزند. فیزیوتراپی‌ و نوتوانی‌ ممكن‌ است‌ كاركرد از دست‌ رفته‌ را برگرداند.
   عوارض‌ احتمالی‌
فلج‌ كامل‌ ناشی‌ از انسداد عروق‌ خونی‌ تغذیه‌ كننده‌ سلول‌های‌ طناب‌ نخاعی‌.
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ و مایع‌ نخاعی‌، رادیوگرافی‌ ستون‌ فقرات‌، بیوپسی‌ (برداشتن‌ مقدار كمی‌ از بافت‌ یا مایع‌ برای‌ برررسی‌ آزمایشگاهی‌ كه‌ به‌ تشخیص‌ 0كمك‌ كند)، ام‌.آر.آی‌ یا سی‌تی‌اسكن‌، اسكن‌ رادیونوكلئید استخوان‌ و میلوگرام‌ (یك‌ رادیوگرافی‌ ویژه‌ از مجرای‌ نخاع‌ و طناب‌ نخاعی‌ كه‌ مستلزم‌ سوراخ‌ كردن‌ نخاع‌ و تزریق‌ یك‌ ماده‌ حاجب‌ قابل‌ مشاهده‌ در فیلم‌های‌ رادیوگرافی‌ است‌) باشند.
درمان‌ به‌ نتایج‌ همه‌ بررسی‌های‌ تشخیصی‌ بستگی‌ دارد و ممكن‌ است‌ شامل‌ جراحی‌ برای‌ برداشت‌ تومورها و استخوان‌ اطراف‌ كه‌ طناب‌ نخاعی‌ را تحت‌ فشار قرار می‌دهند، پرتودرمانی‌ و شیمی‌درمانی‌ باشد.
   داروها
مسكن‌ها
داروهای‌ كورتیزونی‌ برای‌ كاهش‌ تورم‌ اطراف‌ تومور و فشار وارد بر طناب‌ نخاعی‌
داروهای‌ ضد سرطان‌ در صورت‌ بدخیم‌ بودن‌ تومور
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
سطح‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری به‌ وضعیت‌ فیزیكی‌ شما بستگی‌ دارد. در حدی‌ كه‌ انرژی‌ و توانایی‌ حركتی‌ شما اجازه‌ می‌دهد، فعال‌ باشید.
    رژیم‌ غذایی‌
از یك‌ رژیم‌ غذایی‌ طبیعی‌ و كاملاً متعادل‌ استفاده‌ كنید. ویتامین‌ و مكمل‌های‌ معدنی‌ تنها در صورتی‌ لازم‌ هستند كه‌ شواهد كمبود آنها را داشته‌ باشید یا نتوانید به‌ طور طبیعی‌ بخورید.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا اعضای‌ خانواده‌تان‌ هر یك‌ از علایم‌ تومور طناب‌ نخاعی‌ را داشته‌ باشید.

سه شنبه 7 دی 1389

توكسوپلاسموز - toxoplasmosis

نویسنده: موسی نایینی   

توكسوپلاسموز

toxoplasmosis

    شرح بیماری
توكسوپلاسموز عبارت‌ است‌ از یك‌ عفونت‌ تك‌یاخته‌ای‌ كه‌ در انسان‌ها و بسیاری‌ از گونه‌های‌ پستانداران‌ و پرندگان‌ ایجاد می‌شود. چند نوع‌ در انسان‌ها رخ‌ می‌دهد: توكسوپلاسموز مادرزادی‌ (از مادر دچار عفونت‌ به‌ كودك‌ متولد نشده‌اش‌ منتقل‌ می‌گردد)؛ توكسوپلاسموز چشمی‌ (رتینوكوروئیدیت‌ نیز خوانده‌ می‌شود كه‌ معمولاً حاصل‌ توكسوپلاسموز مادرزادی‌ است‌ ولی‌ علایم‌ ممكن‌ است‌ در 40-20 سالگی‌ ایجاد شوند)؛ توكسوپلاسموز حاد در فرد سالم‌؛ توكسوپلاسموز حاد در فرد دچار نقص‌ ایمنی‌ (افراد مبتلا به‌ ایدز یا سرطان‌ یا افرادی‌ كه‌ داروهای‌ سركوبگر ایمنی‌ مصرف‌ می‌كنند).
    علایم‌ شایع‌
معمولاً بدون‌ علامت‌ (90%-80% بیماران‌)
تب‌
تورم‌ غدد لنفاوی‌
خستگی‌
درد عضلانی‌
گلودرد
رتینیت‌ (التهاب‌ شبكیه‌)
بثور (گاهی‌)
    علل‌
تك‌یاخته‌، توكسوپلاسما گوندی‌ كه‌ معمولاً به‌ یكی‌ از روش‌های‌ زیر منتقل‌ می‌گردد:
خوردن‌ گوشت‌های‌ كم‌پخته‌ شده‌ حیوانات‌ دچار عفونت‌
گربه‌های‌ حامل‌ میكروب‌ می‌توانند آن‌ را از مدفوع‌ خود دفع‌ كنند؛ انسان‌هایی‌ كه‌ با بی‌دقتی‌ به‌ فضله‌ گربه‌ دست‌ می‌زنند (یا پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ آن‌، دست‌ خود را نمی‌شویند)، ممكن‌ است‌ دچار عفونت‌ گردند. بچه‌های‌ كوچكی‌ كه‌ خاك‌ دچار عفونت‌ (آلوده‌ با مدفوع‌ سگ‌ یا گربه‌) را می‌خورند، ممكن‌ است‌ دچار عفونت‌ شوند.
انتقال‌ خون‌
زن‌ بارداری‌ كه‌ دچار عفونت‌ می‌گردد، می‌تواند آن‌ را به‌ كودك‌ به‌ دنیا نیامده‌اش‌ منتقل‌ كند (غالباً با اثرات‌ شدید).
   عوامل تشدید كننده بیماری
سركوب‌ ایمنی‌ در اثر بیماری‌ یا داروها
تماس‌ با گربه‌ها
تماده‌ كردن‌ نامناسب‌ غذا
    پیشگیری‌
از خوردن‌ گوشت‌های‌ خام‌ یا كم‌پخته‌ شده‌ یا تخم‌مرغ‌های‌ نپخته‌ یا نوشیدن‌ شیر غیرپاستوریزه‌، خودداری‌ كنید. از روش‌های‌ مناسب‌ برای‌ آماده‌ كردن‌ و نگهداری‌ محصولات‌ گوشتی‌ استفاده‌ كنید. پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ گوشت‌های‌ خام‌، دست‌ها را با دقت‌ بشویید.
زن‌ باردار در اوایل‌ بارداری‌ باید تحت‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ قرار بگیرد تا معلوم‌ شود دارای‌ آنتی‌بادی‌ بر ضد توكسوپلاسموز است‌ یا خیر. باید در هفته‌های‌ 18-16 بارداری‌ نیز دوباره‌ آزمایش‌ شود تا معلوم‌ شود عفونت‌ را كسب‌ كرده‌ است‌ یا خیر و در صورت‌ مثبت‌ بودن‌، ممكن‌ است‌ سقط‌ درمانی‌ مدنظر قرار گیرد.
افراد دچار نقص‌ ایمنی‌ و زنان‌ باردار باید از تماس‌ با مدفوع‌ گربه‌ خودداری‌ كنند.
محوطه‌ بازی‌ كودكان‌ از جمله‌ جعبه‌های‌ شنی‌ را از مدفوع‌ سگ‌ و گربه‌ محفوظ‌ دارید.
    عواقب‌ مورد انتظار
اكثر افراد دچار عفونت‌، علایمی‌ ندارند و افراد دچار علایم‌ خفیف‌ بدون‌ هیچ‌گونه‌ عارضه‌ متعاقبی‌ خود به‌ خود بهبود می‌یابند.
    عوارض‌ احتمالی‌
برای‌ زنان‌ باردار ـ وقتی‌ عفونت‌ در اوایل‌ بارداری‌ رخ‌ دهد: سقط‌، تولد مرده‌، اختلالات‌ مزمن‌ مختلف‌ (تشنج‌) و نقایص‌ تولد (كوری‌، كری‌) در نوزاد (ممكن‌ است‌ برخی‌ از آنها سال‌ها ظاهر نشوند). عفونت‌ اواسط‌ و اواخر بارداری‌ معمولاً اثرات‌ بدی‌ ندارد.
برای‌ بیماران‌ دچار نقص‌ ایمنی‌ ـ آسیب‌ ریه‌ و قلب‌، التهاب‌ مغز، عود
برای‌ بیمارانی‌ كه‌ دچار نقص‌ ایمنی‌ نیستند ـ به‌ ندرت‌ ممكن‌ است‌ التهاب‌ ریه‌ یا مغز ایجاد گردد. كودكان‌ كم‌سن‌تر (زیر 5 سال‌) ممكن‌ است‌ دچار التهاب‌ چشم‌ شوند.
    درمان‌
   اصول‌ كلی‌
تشخیص‌ شامل‌ شرح‌ حال‌ طبی‌، معاینه‌ فیزیكی‌ و بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ برای‌ تشخیص‌ عفونت‌ است‌.
معمولاً برای‌ فرد سالم‌، غیرباردار و بدون‌ علامت‌ درمان‌ لازم‌ نیست‌. برای‌ كودك‌ زیر 5 سال‌ داروهایی‌ تجویز می‌گردد تا از عوارض‌ چشمی‌ پیشگیری‌ شود.
زن‌ باردار ـ پزشك‌ شما در مورد درمان‌های‌ موجود، خطرات‌ و عواقب‌ مورد انتظار بحث‌ خواهد كرد.
بیمار دچار نقص‌ ایمنی‌ ـ درمان‌ با دارو صورت‌ می‌گیرد.
نوزادان‌ دچار عفونت‌ با دارو درمان‌ می‌شوند (چه‌ با علامت‌ چه‌ بدون‌ علامت‌ زیرا میكروب‌ها می‌توانند پس‌ از تولد تكثیر یابند).
در صورت‌ تجویز دارو برای‌ شما، پزشك‌ شما آزمون‌های‌ خونی‌ فراوانی‌ را برای‌ پایش‌ عوارض‌ جانبی‌ انجام‌ خواهد داد.
   داروها
پیریمتامین‌، سولفادیازین‌ یا تری‌سولفاپیریمیدین‌ها به‌ مدت‌ 4-3 هفته‌ و اسید فولیك‌ برای‌ كاهش‌ عوارض‌ جانبی‌ پیریمتامین‌ غالباً تجویز می‌شوند.
كورتیكواستروئیدها، در صورت‌ لزوم‌، برای‌ التهاب‌
سایر داروها هم‌اكنون‌ در حال‌ ارزیابی‌ هستند.
   فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
سطح‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری باتوجه‌ به‌ شدت‌ علایم‌ تعیین‌ خواهد شد.
   رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا كودكتان‌ علایم‌ توكسوپلاسموز را داشته‌ باشید.
اگر پس‌ از تشخیص‌ و درمان‌ علایم‌ بدتر شوند یا بهبود نیابند.
اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ داشته‌ باشند.

تورتیكولی‌ (كجی‌ گردن‌)

torticollis

    شرح بیماری
كجی‌ گردن‌ عبارت‌ است‌ از انقباض‌ یا اسپاسم‌ مزمن‌ عضلات‌ گردن‌ كه‌ باعث‌ چرخیدن‌ یا خم‌ شدن‌ گردن‌ شود. افراد 60-30 ساله‌ یا كودكان‌ زیر 10 سال‌ را مبتلا می‌كند. یك‌ نوع‌ آن‌ مادرزادی‌ است‌ و نوزادان‌ را مبتلا می‌كند.
   علایم‌ شایع‌
موارد زیر ممكن‌ است‌ به‌طور دایم‌ یا متناوب‌ وجود داشته‌ باشند:
چرخیدن‌ سر به‌ یك‌ طرف‌ یا خم‌ شدن‌ آن‌ به‌ پایین‌
اسپاسم‌ عضلات‌ گردن‌ كه‌ گاهی‌ دردناك‌ است‌.
   علل‌
نقص‌ هنگام‌ تولد
آسیب‌ به‌ عضلات‌ گردن‌ یا مهره‌ها در هنگام‌ تولد یا بعد از آن‌
التهاب‌ عضلات‌ گردن‌
آسیب‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ گردنی‌
اختلال‌ عضوی‌ دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌
تومور
استرس‌ و تعارض‌ روانی‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ تورتیكولی‌ متناوب‌ گردد.
   عوامل تشدید كننده بیماری
تومورهای‌ بافت‌ نرم‌ یا استخوان‌های‌ گردن‌
زایمان‌ نوزاد همراه‌ با تروما
بیماری‌ روانی‌
صدمه‌ و آسیب‌
داروها (فنوتیازین‌ها، بوتیروفنون‌ها)
سابقه‌ خانوادگی‌ تورتیكولی‌
پركاری‌ تیرویید
بیماری‌ها یا عفونت‌های‌ مغزی‌
   پیشگیری‌
پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد. انواع‌ مرتبط‌ با استرس‌ را می‌توان‌ با روش‌های‌ كاهش‌ استرس‌ از جمله‌ بازخورد زیستی‌ پیشگیری‌ كرد.
    عواقب‌ مورد انتظار
تورتیكولی‌ مادرزادی‌ را معمولاً می‌توان‌ با فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ كشش‌دهنده‌ عضلات‌ یا جراحی‌ تصحیح‌ كرد.
سایر انواع‌ با درمان‌ بهبود خواهند یافت‌ یا بهتر خواهند شد. زمان‌ بهبودی‌ متغیر است‌. بعضی‌ موارد چند سال‌ به‌ درمان‌ نیاز دارند.
   عوارض‌ احتمالی‌
نوع‌ مادرزادی‌ بدون‌ درمان‌ دایمی‌ باعث‌ می‌شود ظاهر سر و گردن‌، غیرطبیعی‌ و غیرجذاب‌ گردد.
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ رادیوگرافی‌، سی‌تی‌اسكن‌ یا ام‌.آر.آی‌ برای‌ كمك‌ به‌ رد سایر اختلالات‌ باشند.
تورتیكولی‌ مادرزادی‌ ابتدا با فیزیوتراپی‌ شامل‌ درمان‌ غیرفعال‌ روزانه‌ به‌ مدت‌ حداقل‌ یك‌ سال‌ درمان‌ می‌گردد، سپس‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ درمان‌، جراحی‌
برای‌ دراز كردن‌ عضلات‌ گردن‌ انجام‌ می‌شود. برای‌ سایر انواع‌ تورتیكولی‌ درمان‌های‌ دارویی‌ متفاوتی‌ در دسترس‌ هستند كه‌ ممكن‌ است‌ در كنار فیزیوتراپی‌ و ماساژ كمك‌كننده‌ باشند.
ممكن‌ است‌ بریس‌ یا كرست‌ گردن‌ پیشنهاد گردد.
درد ناشی‌ از اسپاسم‌ گردن‌ را با گرم‌ كردن‌ یا ماساژ تسكین‌ دهید. از دوش‌ آب‌ گرم‌ یا كمپرس‌ داغ‌ و پمادهای‌ گرم‌كننده‌ عمقی‌ یا لامپ‌های‌ گرمایی‌ استفاده‌ كنید.
ممكن‌ است‌ درمان‌ با فراصوت‌ پیشنهاد گردد.
ممكن‌ است‌ اقدام‌ جراحی‌ برای‌ قطع‌ اعصاب‌ گردن‌ پیشنهاد شود.
    داروها
آنتی‌ كولینرژیك‌ها، بنزودیازپین‌ها، شل‌كننده‌های‌ عضلانی‌ یا ضدافسردگی‌های‌ سه‌حلقه‌ای‌، داروهایی‌ هستند كه‌ ممكن‌ است‌ تجویز گردند.
ممكن‌ است‌ تزریقات‌ متعدد سم‌ بوتولینوم‌ نوع‌ آ در عضلات‌ گردن‌ تجویز شود.
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
به‌ محض‌ بهبود علایم‌ می‌توان‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ را از سر گرفت‌.
   رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر نوزاد شما علایم‌ تورتیكولی‌ را داشته‌ باشد.
اگر شما دچار درد یا اسپاسم‌ گردن‌ به‌ مدت‌ بیش‌ از یك‌ هفته‌ شوید.

تنفس‌ سریع‌ (در اثر اضطراب‌ زیاد)

Hyperventilat

   شرح بیماری
تنفس‌ سریع‌ عبارت‌ است‌ از تنفس‌ با سرعت‌ زیاد به‌ آن‌ حد كه‌ میزان‌ دی‌اكسیدكربن‌ موجود در خون‌ كاهش‌ یابد، و نتیجتاً تعادل‌ شیمیایی‌ خون‌ موقتاً به‌ هم‌ بخورد. علایم‌ ممكن‌ است‌ طوری‌ باشند كه‌ احساس‌ كنید دچار حمله‌ قلبی‌ شده‌اید.
   علایم‌ شایع‌
تنفس‌ سریع‌
كرختی‌ و مور مور شدن‌ در اطراف‌ دان‌، و نیز دست‌ها و پاها
ضعف‌ و از حال‌ رفتن‌
گرفتگی‌ یا انقباضات‌ عضلانی‌ در دست‌ها و پاها
گهگاه‌ غش‌ كردن‌.
درد قفسه‌ سینه‌
منگی‌ یا احساس‌ سبكی‌ در سر
   علل‌
تغییر در نسبت‌ طبیعی‌ اسید به‌ سایر عناصر موجود در خون‌ كه‌ در اثر دفع‌ تنفسی‌ زیادتر از حد طبیعی‌ دی‌اكسیدكربن‌ ایجاد می‌شود. این‌ مشكل‌ معمولاً در اثر تنفس‌ سریع‌ ناشی‌ از اضطراب‌ زیاد به‌ وجود می‌آید.
ندرتاً تنفس‌ سریع‌ ممكن‌ است‌ همراه‌ با تب‌، بیمارهای‌ قلب‌ و ریه‌، یا آسیب‌ شدید به‌ وجود آید.
    عوامل تشدید كننده بیماری
تعارضات‌ احساس‌ زمینه‌ساز (ترس‌ و خوبی‌ها)
استرس‌
احساس‌ گناه‌
خستگی‌ یا كار زیاد
بیماری‌
مصرف‌ دخانیات‌
نوشیدن‌ الكل‌
    پیشگیری‌
از موقعیت‌هایی‌ كه‌ باعث‌ اضطراب‌ می‌شوند پرهیز كنید.
استرس‌ زندگی‌ اتان‌ را كاهش‌ دهید (روش‌های‌ آرام‌سازی‌، مراقبه‌ و غیره‌ را فرا گیرید).
   عواقب‌ مورد انتظار
علایم‌ ممكن‌ است‌ ترسناك‌ به‌ نظر آیند، اما معمولاً تنها چند دقیقه‌ طول‌ می‌كشند و آسیب‌ جسمانی‌ به‌ بار نمی‌آورند (اگر چه‌ در بعضی‌ از موارد، علایم‌ ممكن‌ است‌ ساعت‌ها طول‌ بكشند).
در صورتی‌ كه‌ تنفس‌ سریع‌، زیاد رخ‌ دهد و علت‌ آن‌ اضطراب‌ باشد، امكان‌ دارد روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ توصیه‌ شود.
   عوارض‌ احتمالی‌
تنفس‌ سریع‌ ندرتاً با یك‌ بیماری‌ جسمانی‌ جدی‌ مرتبط‌ است‌، اما ممكن‌ است‌ علامتی‌ از اختلال‌ هراس‌، ترس‌ بسیار زیاد و بدون‌ دلیل‌ در محل‌ جمع‌ شدن‌ تعداد نسبتاً زیادی‌ از افراد، یا سایر فوبی‌ها باشد.
    درمان‌
   اصول‌ كلی‌
در صورت‌ بروز تنفس‌ سریع‌، به‌كارگیری‌ دستورات‌ زیر باعث‌ افزایش‌ دی‌اكسیدكربن‌ خون‌ و رفع‌ علایم‌ می‌شود: ـ دهان‌ و بینی‌ خود را كاملاً با یك‌ كیسه‌ كاغذی‌ بپوشانید، سپس‌ به‌ آهستگی‌ درون‌ كیسه‌ تنفس‌ كنید و از همان‌ هوای‌ كیسه‌ استنشاق‌ كنید. هوای‌ موجود در كیسه‌ دی‌اكسیدكربن‌ بیشتری‌ نسبت‌ به‌ هوای‌ آزاد دارد. ـ حدود 3-1 دقیقه‌ این‌ كار را ادامه‌ دهید. ـ كیسه‌ را كنار بگذارید و برای‌ چندین‌ دقیقه‌ به‌طور طبیعی‌ تنفس‌ كنید (یك‌ تنفس‌ هر 6 ثانیه‌).
در صورت‌ لزوم‌، این‌ كار را تكرار كنید تا علایم‌ كم‌ یا ناپدید شوند. ـ در صورت‌ بازگشت‌ علایم‌، این‌ كار را هر چند بار كه‌ لازم‌ است‌ انجام‌ دهید. (شاید مایل‌ باشید كه‌ یك‌ كیسه‌ پلاستیك‌ را همیشه‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشید تا بتوانید پیشگیری‌ لازم‌ را به‌ عمل‌ آورید).
دخانیات‌ مصرف‌ نكنید. نیكوتین‌ یك‌ ماده‌ محرك‌ است‌.
    داروها
معمولاً دارویی‌ برای‌ این‌ اختلال‌ ضرورت‌ ندارد.
   فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
پس‌ از درمان‌، كارهای‌ روزمره‌ خود را هر چه‌ زودتر از سر گیرید. ورزش‌ به‌ كم‌ كردن‌ اضطراب‌ كمك‌ می‌كند و وقتی‌ كه‌ ورزش‌ می‌كنید تندتر نفس‌ كشیدن‌ طبیعی‌ است‌ و اشكالی‌ ندارد.
   رژیم‌ غذایی‌
مصرف‌ كافئین‌ (قهوه‌، چای‌، نوشابه‌، شكلات‌) را كم‌ كنید. این‌ یك‌ ماده‌ محرك‌ است‌ و ممكن‌ است‌ باعث‌ آغاز تنفس‌ سریع‌ شود.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ تنفس‌ سریع‌ را دارید كه‌ با خوددرمانی‌ بهتر نشده‌اند.
اگر علایم‌ زیر به‌ هنگام‌ حمله‌ تنفس‌ سریع‌ رخ‌ دهند: ـ غش‌ كردن‌. ـ نامنظمی‌ ضربان‌ قلب‌ ـ تب‌ ناگهانی‌

تند شدن‌ غیرطبیعی‌ ضربان‌ قلب‌(تندضربانی)

Heartbeat rapid

    شرح بیماری
تند شدن‌ غیرطبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ عبارت‌ است‌ از تندی‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ نحوی‌ كه‌ قلب‌ بسیار سریع‌تر از حالت‌ طبیعی‌ می‌زند بدون‌ این‌ كه‌ فرد فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری زیادی‌ داشته‌ باشد. این‌ تندی‌ ضربان‌ قلب‌ بین‌ 150 تا 300 ضربان‌ در دقیقه‌ است‌. فردی‌ كه‌ بیماری‌ قلبی‌ ندارد ممكن‌ است‌ با ورزش‌ ضربان‌ قلب‌ را به‌ 160 بار دقیقه‌ یا بیشتر برساند كه‌ البته‌ این‌ طبیعی‌ است‌ و مشكلی‌ محسوب‌ نمی‌شود. انواع‌ تند شدن‌ غیرظبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ عبارتند از فیبریلاسیون‌ دهلیزی‌، تند ضربانی‌ سینوسی‌، تند ضربانی‌ فوق‌ بطنی‌، و تند ضربانی‌ بطنی‌.
    علایم‌ شایع‌
تپش‌ قلب‌. نبض‌ بین‌ 180-100 بار در دقیقه‌ می‌زند كه‌ بسیار سریع‌تر از حالت‌ طبیعی‌ است‌.
غش‌ كردن‌ یا احساس‌ نزدیك‌ بودن‌ مرگ‌
درد قفسه‌ سینه‌
سرفه‌ ناخودآگاه‌
تنگی‌ نفس‌
    علل‌
ناشناخته‌ هستند. این‌ حالت‌ می‌تواند در افراد جوانی‌ كه‌ هیچ‌گونه‌ شواهدی‌ از بیماری‌ ندارند رخ‌ دهد، اما در عین‌ حال‌ در افراد مسنی‌ كه‌ دچار بیماری‌ سرخرگ‌های‌ قلب‌ هستند نیز رخ‌ می‌دهد.
    عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
بیماری‌ قلبی‌
تب‌
پركاری‌ تیرویید
استرس‌؛ اضطراب‌
سیگار كشیدن‌
مصرف‌ بعضی‌ از مواد و داروها، مثل‌ كافئین‌، كوكایین‌، افدرین‌ یا سایر داروهای‌ تقویت‌كننده‌ دستگاه‌ سمپاتیك‌
    پیشگیری‌
سیگار نكشید.
حتی‌المقدور استرس‌ زندگی‌ خود را كم‌ كنید.
از دكونژستان‌ها؛ داروهای‌ كم‌كننده‌ اشتها؛ قهوه‌ زیاد؛ كولا و سایر محرك‌ها با یا بدون‌ كافئین‌؛ و آمفتامین‌ها پرهیز كنید.
    عواقب‌ مورد انتظار
اكثر موارد موقتی‌ و خوش‌خیم‌ هستند. تند شدن‌ غیرطبیعی‌ ضربان‌ قلب‌ را معمولاً می‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ كرد.
    عوارض‌ احتمالی‌
در صورتی‌ كه‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز گردانده‌ نشود، امكان‌ دارد نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌، حمله‌ قلبی‌، یا ایست‌ قلبی‌، كه‌ جان‌ بیمار را به‌ خطر می‌اندازند رخ‌ دهند.
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ نوار قلب‌، و استفاده‌ از دستگاه‌ هولتر (نوار قلب‌ 24 ساعته‌) باشند.
بستری‌ كردن‌ بیمار، در صورتی‌ كه‌ حمله‌ تندضربانی‌، علی‌رغم‌ درمان‌، ادامه‌ یابد.
ندرتاً استفاده‌ از شوك‌ الكتریكی‌ كنترل‌ شده‌
گاهی‌ با اقدامات‌ زیر می‌توان‌ ضربان‌ قلب‌ را كاهش‌ داد: ـ نگاه‌ داشتن‌ نفس‌ به‌طور كوتاه‌مدت‌ ـ نیشگون‌ گرفتن‌ از پوست‌ بازو به‌ قدری‌ كه‌ باعث‌ درد شود. ـ زدن‌ آب‌ سرد به‌ صورت‌، فرو بردن‌ سر در آب‌ سرد به‌ مدت‌ كوتاه‌، یا دوش‌ سرد به‌طوری‌ كه‌ آب‌ سرد روی‌ سر بریزد. ـ در بینی‌ و دهان‌ خود را بگیرید و سعی‌ كنید به‌ ملایمت‌ هوا را از بینی‌ خارج‌ كنید به‌طوری‌ كه‌ احساس‌ كنید پرده‌های‌ گوش‌ به‌ سمت‌ بیرون‌ حركت‌ می‌كنند. ـ ناحیه‌ كاروتید گردن‌ را ماساژ دهید، البته‌ منوط‌ به‌ این‌ كه‌ روش‌ انجام‌ بدون‌ خطر این‌ تكنیك‌ را فرا گرفته‌ باشید (از پزشك‌ یا سایر پرسنل‌ پزشكی‌ در این‌ زمینه‌ كمك‌ بخواهید).
    داروها
در مواردی‌ كه‌ حمله‌ تند ضربانی‌ تكرار می‌شود، امكان‌ دارد یك‌ یا چند دارو برای‌ كنترل‌ ضرباهنگ‌ قلب‌ تجویز شوند. این‌ داروها می‌توانند شامل‌ دیژیتال‌، كینیدین‌، مسدودكنندهای‌ كانال‌ كلسیم‌، پروكاینامید، و مسدودكننده‌های‌ بتا آدرنرژیك‌ باشند.
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
به‌ هنگام‌ بروز حمله‌، تا زمانی‌ كه‌ ضربان‌ قلب‌ به‌ حالت‌ طبیعی‌ باز نگشته‌ باشد دراز بكشید. بین‌ حملات‌، با نظر پزشك‌، به‌طور منظم‌ ورزش‌ كنید. آمادگی‌ جسمانی‌ به‌ پیشگیری‌ از بروز حملات‌ تند ضربانی‌ قلب‌ كمك‌ می‌كند.
    رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ دچار یك‌ حمله‌ تند ضربانی‌ نامنظم‌ قلب‌ شده‌اید كه‌ در عرض‌ 5-4 دقیقه‌ برطرف‌ نشده‌ است‌.
اگر تنگی‌ نفس‌ رخ‌ دهد.
اگر درد قفسه‌ سینه‌ به‌ وجود آید.

تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌

Hyperhidrosis

    شرح بیماری
تعریق‌ یكی‌ از كارهای‌ طبیعی‌ بدن‌ است‌ كه‌ به‌ تنظیم‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ كمك‌ می‌كند. اما تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌ فایده‌ خاصی‌ ندارد و غالباً باعث‌ شرمساری‌ و مشكل‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌ می‌شود زیرا عرق‌ زیاد باعث‌ بوی‌ بد یا خیش‌ شدن‌ و شوری‌ روی‌ لباس‌ می‌گردد. در موارد شدید، عرق‌ بسیار زیاد، كفش‌ و لباس‌ها را خراب‌ می‌كند.
   علایم‌ شایع‌
عرق‌ ریزش‌ زیاد از ناحیه‌ زیر بغل‌، كف‌ پا و دست‌ و به‌ درجات‌ كمتر، از سایر نقاط‌ بدن‌
بوی‌ بد كه‌ در اثر وجود باكتری‌ها در عرق‌ ایجاد می‌شود.
    علل‌
عوامل‌ ژنتیكی‌ ممكن‌ است‌ مؤثر باشند.
استرس‌ یا اضطراب‌ مزمن‌
تب‌ و عفونت‌
سرطان‌، مثل‌ لنفوم‌
پركاری‌ تیرویید
حمله‌ قلبی‌
یائسگی‌
بعضی‌ از داروها و موادمخدر
محدودیت‌ از موادمخدر
در مواردی‌ علت‌ ناشناخته‌ است‌.
    عوامل تشدید كننده بیماری
استرس‌
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری سنگین‌ بدنی‌
هوای‌ گرم‌
   پیشگیری‌
از وضعیت‌های‌ استرس‌زا حتی‌المقدور خلاصی‌ یابید.
    عواقب‌ مورد انتظار
علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود.
   عوارض‌ احتمالی‌
پریشانی‌ روانی‌ در اثر شرمساری‌ در ارتباطات‌ اجتماعی‌
بثور پوستی‌ ناشی‌ از مصرف‌ بوبرها یا ضدعرق‌ها
كم‌ آبی‌ بدن‌ در صورتی‌ كه‌ دریافت‌ آب‌ برای‌ جلوگیری‌ مایعات‌ از دست‌ رفته‌ كافی‌ نباشد (به‌ ندرت‌).
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
درمان‌ بیماری‌ زمینه‌ساز
روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌، در صورتی‌ كه‌ استرس‌ عامل‌ مهمی‌ در بروز این‌ حالت‌ باشد.
مرتباً حمام‌ بگیرید.
لباس‌ خود را مرتباً عوض‌ كنید.
لباس‌های‌ گشاد و بافته‌ شده‌ از الیاف‌ طبیعی‌ مثل‌ نخ‌ بپوشید.
از محافظ‌ عرق‌ در زیربغل‌ استفاده‌ نمایید.
از بوبرها و ضد عرق‌ها استفاده‌ كنید.
از پودرهای‌ خشك‌ كننده‌ استفاده‌ كنید.
جوراب‌های‌ نخی‌ بپوشید.
صندل‌ یا كفش‌ چرمی‌ پا كنید. از پوشیدن‌ كفش‌هایی‌ كه‌ با مواد مصنوعی‌ ساخته‌ شده‌اند خودداری‌ كنید.
امكان‌ دارد استفاده‌ از وسایل‌ الكتریكی‌ كه‌ موقتاً تعریق‌ كف‌ دست‌، زیر بغل‌ یا پاها را كم‌ می‌كنند توصیه‌ شود.
موی‌ زیر بغل‌ را بتراشید.
ندرتاً جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ غدد عرق‌ یا قطع‌كردن‌ رشته‌های‌ عصبی‌ای‌ كه‌ به‌ مناطق‌ عمده‌ تعریق‌ می‌روند.
    داروها
آرام‌بخش‌ها یا داروهای‌ آنتی‌كولینرژیك‌ برای‌ كاهش‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌. در صورت‌ ابتلا به‌ آب‌ سیاه‌ چشم‌ یا بیماری‌ پروستات‌، از این‌ داروها استفاه‌ نكنید.
مالیدن‌ محلول‌های‌ مخصوص‌ برای‌ كاهش‌ تعریق‌، مثل‌ محلول‌ كلرید آلومینیوم‌.
داروهای‌ مسدودكننده‌ بتا آدرنرژیك‌ گاهی‌ ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشند.
    فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.
   رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید (در صورتی‌ كه‌ هوا گرم‌ باشد حتی‌ از این‌ هم‌ بیشتر مایعات‌ بنوشید).
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر تعریق‌ بیش‌ از حد باعث‌ بروز مشكلاتی‌ برای‌ شما در محل‌ كار یا در مراودات‌ اجتماعی‌ شده‌ است‌.

پنجشنبه 2 دی 1389

تریشینوز trichinosis

نویسنده: موسی نایینی   

 

تریشینوز

trichinosis

   شرح بیماری
تریشینوز عبارت‌ است‌ از عفونت‌ ناشی‌ از لاروهای‌ انگل‌هایی‌ كه‌ در روده‌ خوك‌ (به‌ ندرت‌ گوشت‌ خرس‌ و برخی‌ حیوانات‌ دریایی‌) زندگی‌ می‌كنند. قسمت‌های‌ ذیل‌ را درگیر می‌كند: لوله‌ گوارش‌ (كه‌ لاروها از آنجا وارد می‌شوند)، دستگاه‌ لنفاوی‌ و جریان‌ خون‌ (كه‌ از طریق‌ آن‌ جا به‌ جا می‌شوند)، عضلات‌ بزرگ‌ بدن‌ به‌ویژه‌ دیافراگم‌ (عضلات‌ بزرگ‌ مورد استفاده‌ در تنفس‌ كه‌ قفسه‌ سینه‌ را از شكم‌ جدا می‌كنند)، اندام‌های‌ فوقانی‌ و تحتانی‌ كه‌ در آنها جایگزین‌ می‌شوند.
    علایم‌ شایع‌
مراحل‌ اولیه‌ (معمولاً ظرف‌ 10-7 روز شروع‌ می‌گردد):
كاهش‌ اشتها، تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ و كرامپ‌های‌ شكمی‌ مراحل‌ بعدی‌:
پف‌ كردن‌ پلك‌ها و صورت‌
درد عضلانی‌
خارش‌ و سوزش‌ پوست‌
تعریق‌
تب‌ بالا (40-9/38 درجه‌ سانتیگراد) مراحل‌ انتهایی‌:
علایم‌ فروكش‌ می‌كنند ولی‌ برخی‌ بافت‌های‌ عضلانی‌ دچار عفونت‌ دایم‌ با كیست‌های‌ میكروسكوپی‌ باقی‌ می‌مانند. در موارد نادر این‌ كیست‌ها باعث‌ اختلالات‌ قلب‌ و دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌ می‌شوند.
   علل‌
عفونت‌ با یك‌ انگل‌، تریشینلا اسپیرالیس‌ كه‌ با خوردن‌ حیوانات‌ دچار عفونت‌ منتقل‌ می‌شود. پختن‌ كامل‌، انگل‌ را می‌كشد و باعث‌ می‌شود خوردن‌ گوشت‌ دچار عفونت‌ خطری‌ نداشته‌ باشد. انگل‌ در غذای‌ آلوده‌ (معمولاً روده‌ خام‌) از حیوانی‌ به‌ حیوان‌ دیگر منتقل‌ می‌شود.
   عوامل تشدید كننده بیماری
خوردن‌ گوشت‌ خوك‌ كم‌پخته‌ شده‌ یا خام‌
استفاده‌ از داروهای‌ سركوبگر ایمنی‌
   پیشگیری‌
از مصرف‌ گوشت‌ خوك‌ خودداری‌ كنید (از جمله‌ سوسیس‌ حاضری‌ خوك‌).
    عواقب‌ مورد انتظار
در بیشتر افراد معمولاً با داروهای‌ ضد انگل‌ و در موارد شدید با مراقبت‌ حمایتی‌ تخصصی‌ قابل‌ علاج‌ است‌. چند مورد مرگ‌ گزارش‌ شده‌ است‌ كه‌ معمولاً به‌ خاطر نارسایی‌ قلبی‌ یا پنومونی‌ بوده‌اند.
    عوارض‌ احتمالی‌
غلبه‌ عفونت‌ كه‌ می‌تواند منجر شود به‌:
نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌
نارسایی‌ تنفسی‌
آسیب‌ دایمی‌ به‌ دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌
آسیب‌ به‌ كلیه‌
سینوزیت‌
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ برای‌ تشخیص‌ زودهنگام‌ در دسترس‌ نیستند. بیوپسی‌ عضله‌ در 4 هفته‌ اول‌ عفونت‌ ممكن‌ است‌ لاروها یا كیست‌ها را نشان‌ بدهد. انگل‌ به‌ ندرت‌ در خون‌، مدفوع‌ یا مایع‌ مغزی‌ ـ نخاعی‌ یافت‌ می‌شود.
    داروها
داروهای‌ ضد كرم‌ (معمولاً تیابندازول‌) برای‌ كشتن‌ انگل‌ها
كورتیكواستروییدها برای‌ بیماران‌ مبتلا به‌ علایم‌ آلرژی‌ شدید یا درگیری‌ دستگاه‌ عصبی‌ مركزی‌
می‌توانید برای‌ كاهش‌ تب‌ و ناراحتی‌، از داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن‌ استفاده‌ كنید.
   فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تا زمان‌ فروكش‌ كردن‌ علایم‌، در بستر استراحت‌ كنید. در طول‌ مدت‌ استراحت‌ در بستر برای‌ كاهش‌ احتمال‌ تشكیل‌ لخته‌های‌ خونی‌ ورید عمقی‌، پاهای‌ خود را مرتب‌ حركت‌ دهید. به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ را از سر بگیرید.
    رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ تریشینوز را داشته‌ باشید.
اگر در طول‌ درمان‌ یك‌ یا چند مورد از موارد زیر رخ‌ دهد: ـ افزایش‌ تب‌ تا بیش‌ از 40 درجه‌ سانتیگراد ـ ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ پف‌ كردن‌ مچ‌ پا
اگر شما دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ویژه‌ تهوع‌، استفراغ‌، بثور پوستی‌ یا تب‌ ایجاد كنند.

چهارشنبه 1 دی 1389

ترومبوفلبیت‌ thrombophlebitis superficial

نویسنده: موسی نایینی   

ترومبوفلبیت‌

thrombophlebitis superficial

    شرح بیماری
ترومبوفلبیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ و وجود لخته‌های‌ خون‌ در یك‌ ورید سطحی‌ (معمولاً اندام‌های‌ تحتانی‌) كه‌ به‌طور اولیه‌ ناشی‌ از عفونت‌ یا آسیب‌ است‌. این‌ نوع‌ التهاب‌ برخلاف‌ ترومبوز وریدی‌ عمقی‌ به‌ ندرت‌ باعث‌ رهاشدن‌ لخته‌ و جریان‌ یافتن‌ آن‌ در گردش‌ خون‌ می‌گردد. تمامی‌ سنین‌ را مبتلا می‌كند ولی‌ در بزرگسالان‌ و زنان‌ شایع‌تر است‌.
   علایم‌ شایع‌
تصلب‌ وریدهای‌ سطحی‌ (مثل‌ یك‌ طناب‌ می‌شود).
قرمزی‌، حساسیت‌ به‌ لمس‌ و درد در ناحیه‌ مبتلا
تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)
   علل‌
افزایش‌ فیبرین‌ و لخته‌ شدن‌ گلبول‌های‌ قرمز در یك‌ ورید در اثر:
آسیب‌ به‌ غشای‌ پوشاننده‌ ورید در اثر ضربه‌، تزریق‌ یا تزریق‌ داخل‌ وریدی‌
گسترش‌ یك‌ سرطان‌ خونی‌ بدخیم‌
جمع‌شدن‌ خون‌ به‌ دنبال‌ جراحی‌ یا استراحت‌ طولانی‌ در بستر
   عوامل تشدید كننده بیماری
بیماری‌ همراه‌ با اقامت‌ طولانی‌ در بستر
سیگار كشیدن‌
استفاده‌ از قرص‌های‌ ضد بارداری‌. تركیب‌ قرص‌های‌ ضد بارداری‌ و سیگار كشیدن‌، به‌ میزان‌ زیادی‌ خطر را افزایش‌ می‌دهد.
چاقی‌
وریدهای‌ واریسی‌
جراحی‌، آسیب‌، سوختگی‌، عفونت‌ بارداری‌
سوءمصرف‌ داروهای‌ داخل‌ وریدی‌
اختلالات‌ عروق‌ خونی‌
   پیشگیری‌
در صورت‌ استفاده‌ از قرص‌های‌ ضد بارداری‌، سیگار نكشید.
در صورتی‌ كه‌ به‌ هر دلیل‌ مجبور به‌ استراحت‌ طولانی‌مدت‌ در بستر هستید، تا حدامكان‌ پاها را حركت‌ دهید تا از تجمع‌ خون‌ در وریدها جلوگیری‌ كنید.
در صورت‌ امكان‌ از هیچ‌گونه‌ داروهای‌ داخل‌ وریدی‌ استفاده‌ نكنید.
   عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً در عرض‌ 2 هفته‌ قابل‌علاج‌ است‌.
   عوارض‌ احتمالی‌
ممكن‌ است‌ منجر به‌ ترومبوز وریدی‌ عمقی‌ (لخته‌ در وریدهای‌ عمقی‌) گردد.
اگر عفونتی‌ وجود داشته‌ باشد و درمان‌ نشود، می‌تواند منجر به‌ مسمومیت‌ خون‌ شود.
    درمان‌
    اصول‌ كلی‌
تشخیص‌ با تظاهرات‌ فیزیكی‌ تورم‌ و قرمزی‌ ورید آسیب‌ دیده‌ صورت‌ می‌پذیرد.
درمان‌ معمولاً شامل‌ استراحت‌ و بالابردن‌ اندام‌ و گاهی‌ بسته‌ به‌ موارد، استفاده‌ از دارو است‌.
پوشیدن‌ جوراب‌های‌ كشی‌ یا استفاده‌ از بانداژكشی‌ ممكن‌ است‌ توصیه‌ شود تا جریان‌ خون‌ در وریدها تسریع‌ یابد و باعث‌ تسكین‌ نارحتی‌ و كمك‌ به‌ پیشگیری‌ از تشكیل‌ لخته‌ شود. از بند جوراب‌ و جوراب‌ كشباف‌ استفاده‌ نكنید.
برای‌ تسكین‌ درد از پوشش‌های‌ مرطوب‌ استفاده‌ نكنید.
سیگار را ترك‌ كنید و مصرف‌ قرص‌های‌ ضد بارداری‌ را كنار بگذارید. در صورت‌ ادامه‌ هر دو، حمله‌ بعدی‌ لخته‌های‌ وریدی‌ ممكن‌ است‌ یك‌ لخته‌ خطرناك‌ ورید عمقی‌ باشد.
   داروها
داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌ از جمله‌ آسپیرین‌ برای‌ كاهش‌ التهاب‌ و درد
آنتی‌بیوتیك‌ها در صورت‌ شك‌ به‌ عفونت‌ باكتریایی‌
در صورت‌ وجود خارش‌، پمادهای‌ موضعی‌ برای‌ تسكین‌ آن‌
   فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
استراحت‌ در بستر به‌ همراه‌ بالا بردن‌ اندام‌ آسیب‌ دیده‌ ممكن‌ است‌ به‌ مدت‌ 2-1 روز كمك‌كننده‌ باشد. در بیشتر اوقات‌، پاها، مچ‌ پاها و ساق‌ها را حركت‌ دهید. وقتی‌ التهاب‌ شروع‌ به‌ فروكش‌ كردن‌ كند، به‌ آهستگی‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری طبیعی‌ را از سر بگیرید در بیشتر مواقع‌ استراحت‌ كنید. به‌ مدت‌ طولانی‌ ننشینید و نایستید و پاها را روی‌ هم‌ نگذارید.
   رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
    درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ترومبوفلبیت‌ سطحی‌ را داشته‌ باشید.
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زیر رخ‌ دهند: ـ تب‌ 9/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر ـ درد غیرقابل‌ تحمل‌ ـ سرفه‌ خونی‌ ـ تنگی‌ نفس‌ ـ درد قفسه‌ سینه‌ ـ تورم‌ ساق‌ یا پا
اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجاد كنند.

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

javahermarket


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic